Op de site van het Haarlems Dagblad las ik een berichtje over een bankje, een stationschef en de naam Van Emmerik.
Mijn overgrootvader Van Emmerik van vaderskant [ik heb ook een overgrootvader Van Emmerik van moederskant] was ook stationschef. De treintjes zaten toentertijd zeker in de familie. Daar is niets meer van overgebleven kan ik je wel vertellen!
Gisteren in de binnenstad zag ik al diverse kilts en vroeg me af wat die in Haarlem deden [de wedstrijd is toch vandaag in Amsterdam?]. Maar ze gingen onze lokale eerste divisie club bezoeken!
Mijn nichtje Tessa, u weet wel, die judoka, heeft het erg goed gedaan op het kampioenschap van Noord-Holland. Zo goed zelfs dat ze zich, bij haar debuut in de leeftijdsklasse tot -15 jaar, heeft geplaatst voor het Nederlands Kampioenschap -15 jaar. Feliciteren kan hier, ik zal het aan haar overbrengen!
The Sheer
Vrijdagavond deden de vriendjes van Thijs een try-out in het Patronaat.
En soms heb je wat meer geluk met fotograferen dan op andere avonden. Het was superdruk [mudje!], maar het licht was goed en als een volleerd popfotograaf [ahum] heb ik netjes voorgedrongen zodat ik goede uitgangsposities had.
Ze staan er niet allemaal even vaak en even goed op, maar Jan Peter, Jasper, Jorn, Gert-Jan en Bart staan op de foto!
Update: de jongens vonden ze zelf ook mooi, dus ze staan ook hier!
Ik win nooit wat ... roep ik altijd. Maar bij thuiskomst uit Barcelona lag deze prijs in de bus en bij opening van mijn mail bleek ik ook nog de picturedisc van dezelfde uitgave bij KX Radio gewonnen te hebben. Dus samen met een heerlijke week in Barcelona ... hoeveel geluk kan een mens hebben?
En toen was het alweer voorbij
Gisteren stond ik nog voor Casa Batll? en liep ik over de Rambla de Catalunya en nu zit ik alweer thuis achter de computer. Om er maar eens een paar clich?s doorheen te gooien: de wereld is klein en de tijd vliegt!
Vanochtend pikte ik nog wat lekkere Catalaanse zonnestraaltjes op het terras van mijn nicht. Ik nam de metro naar Pl. de Catalunya waar we elkaar zouden ontmoeten om met de bus naar het vliegveld te gaan [zij wat eerder uit haar werk en ik rechtstreeks van boven]. Mijn vriendinnen roepen allemaal dat ik wat zon mee moest nemen, dat gaat geloof ik lukken want tegen het weekend gaat in Barcelona de zon weg en zal hij hier tevoorschijn komen. Hopelijk.
De terugreis ging zo soepel als maar mogelijk is: op tijd vertrekken, 20 minuten eerder aankomen, de koffers al op de band als je arriveert en de Zuidtangent die aan komt rijden als ik naar de bushalte loop. Om 18.00 uur uit Barcelona vertrokken en om 21.10 uur was ik al thuis.
Brrr ... morgen weer vroeg op. Werken.
Wat is dat?
La playa
Vanaf het moment dat in 1986 de Spelen aan Barcelona werden toegewezen is er veel gebouwd in de stad. Aan de zeekant waar het Olympisch dorp werd neergezet en stranden zijn aangelegd, stonden vroeger grauwe fabrieken op een plek waar je niet voor je plezier kwam.
Maandagmiddag [E. had een vrije dag genomen] dus een lekkere wandeling langs het strand en een heerlijke maaltijd met uitzicht op zee. Er stond een NO-wind die grote golven bracht waarop surfers en kitesurfers hun kunstjes deden.
Eten is hier altijd gezellig en voor je het weet ben je drie uur verder.
Met de bus gingen we terug naar het centrum. Voor nog wat windowshopping, een nieuwe grote boekenwinkel en wat foto?s. Van la Pedrera, tegenover de plek waar het bedrijf waar E. werkt tot voor een paar jaar terug haar kantoor had. Je kon je een slechtere plek bedenken om te werken dan de Ps. de Graci?!
Cal?ots
Een cal?ot is iets wat lijkt op een preitje. Het is wat kleiner dan de prei en wat groter dan wat bij ons een lente-ui heet. Bij een cal?otada worden de cal?ots op de gril gelegd totdat ze van binnen gaar en van buiten zwart zijn. Je eet ze met je handen: je pakt ze aan de sliertjes vast en stroopt dan naar beneden de zwarte schil er af. Dan doop je hem in de saus en steekt het net als een haring met uitjes in je mond. Begrijpelijk dat je handen niet schoon blijven. En ook de rest van je voorkant niet, vandaar dat men allemaal een slabbetje om draagt. Maar genieten dat het is!
Voor de cal?otada waren we met de trein naar het zuiden gegaan, naar Cunit. Zo?n 45 minuten vanaf Sants met de trein.
Cunit ligt aan zee, dus na het eten -wat zo?n drie uur in beslag nam- een wandelingetje langs zee voordat we weer met het spoor terug naar Barcelona gingen.
Bunyols de cuaresma
Bunyols de cuaresma. Gesuikerde, naar anijs smakende bolletjes -heeft iets weg van oliebol- die als lekkernij worden gegeten in de vastentijd. Maar alleen op woensdag en op vrijdag. En gisteren was het vrijdag en stonden ze dus op tafel.
Eixample, La Ribera en Barri G?tic
Man, man, wat heb ik gelopen vanmiddag. Of eigenlijk, meer geslenterd. Vandaar dat ik ook mijn benen erg voel na 4 uur te voet door Barcelona.
Via de Passeig de Gr?cia naar de Carrer Girona in Eixample -nog even shoppen, want zeg nou zelf, ? 9 voor een colbertje, dat laat je toch niet liggen!- en naar beneden door la Ribera. [Het moest van heel diep uit mijn geheugen komen, maar volgens mij woont hier familie van bekenden]. Buiten dat Ribera heel sfeervol is om doorheen te lopen [ik zie iemand heel hard knikken nu 
] staat daar ook de Santa Maria del Mar. Een kerk waar ik laatst een heel mooi boek over gelezen heb. Die moest natuurlijk even op de foto voor de vriendin die mij het boek leende.
Nog verder afzakkend kom je door Barri G?tic. Ook nauwe straatjes en ook met hoge gebouwen. En het beroemde Pla?a Reial waar kwetterende papagaai-achtigen van de ene naar de andere palm vlogen. Door de Barri G?tic kwam ik via Portal d?Angel weer op Pla?a de Catalunya uit.
Eigenlijk wilde ik nog naar de FNAC, maar mijn benen wilden niet. Dus werd het L7, naar zijn eindpunt. Er komen nog meer dagen.
Morgen gaan we -waar ik zo op gehoopt had- cal?ots eten. In Cunit, een stuk ten zuiden van hier.
De zon en het water
Lente, dat voelde ik echt hier. Het is hier echt al lente ook al zijn de bomen nog kaal [de palmbomen dan weer niet, die zijn blijkbaar net als onze dennenbomen]. Toeristen zijn er ook veel, zoals op ieder moment van het jaar in Barcelona.
Ik liep lekker in de zon vanaf Pl. de Catalunya via de Ramblas naar Port Vell. Onderweg even La Boqueria in, voor de kleuren, de geuren, de smaken en een heerlijk bekertje vers vruchtensap voor 1 euro.
Aan het eind van de Ramblas, wanneer je de zoute lucht van de zee al kan ruiken, staat Colon op zijn hoge standbeeld te wijzen in de verte. Over een moderne brug in Port Vell loop je naar het winkelcentrum Maremagnum. Shoppen is een ding waar je in Barcelona niet omheen kunt. Ook ik niet.
Zon, zee, lente-temperaturen en een heerlijke stad. De eerste dag was al helemaal goed.
Vlucht
Nog niet veel te zien hier hoor, ik ga straks pas voor het eerst naar buiten. Maar de vlucht gisteravond was zo mooi; ik denk dat ik het nog nooit heb meegemaakt dat het alle kilometers van Amsterdam naar Barcelona helder was. Ik zag de verlichte Eiffeltoren in Parijs en bij aankomst de verlichte kerk op de Tibidabo, en de lichtjes langs de Ramblas richting Pla?a Catalunya ... de wereld is klein wanneer je er overheen vliegt!
Mijn Nikon lag boven in het rek en ik had een plaats bij het raam, in een vol vliegtuig, dus ik moest het met de kleine Canon doen. Geen mooie plaatjes dus.
Lucky day
Het is een fijne dag vandaag. Over een paar uurtjes vlieg ik naar Barcelona en ik ben niet van plan om eerder dan de volgende week woensdag weer hier terug te komen.
En vanochtend heb ik mijn kaartjes gescoord voor U2 op 20 juli in de Arena. ['Arena' is de enige kleine domper daarop, want oei, wat is dat een kletterbak!].
Nu al? Ja, ik heb ze al. Maar de voorverkoop begint toch zaterdag pas? Ja, helemaal waar.
Maar ik ben lid van U2.com. Dat kost je wel wat extra, maar dan ben je in ieder geval zeker van je plek. Zo heb ik dat 4 jaar geleden ook gedaan.
En dus ga ik.
Hoeveel nachtjes slapen nog?
Tuintje van Elli
Het was alweer drie maanden geleden dat we voor het laatst in het tuintje van Elli waren. Het was winter, het was nat, het vroor, het sneeuwde en er waren nog wat andere redenen dat er niet gewerkt werd. Maar een paar weken geleden kreeg ik weer een 'oproep' en vandaag ging ik dus weer naar Amsterdam-Noord. En ondanks de slechte voorspelling [ook nu ja] was het een
Er moet nog veel gedaan worden. Vandaag snoeide ik en ruimde 'oud' op en ontdekte dan veel 'nieuw': de lente komt er echt aan!
Lente
De verwachtingen waren de afgelopen dagen eigenlijk niet zo goed. Terwijl ik hoop dat ik wat eerder lente kan proeven dan jullie allemaal hier. Gelukkig zag ik net de voorspellingen die ik wat liever wil geloven. Ha, zon! In Barcelona.
Desire
Toen Thijs klein was, was hij nog drummer [omdat zijn vader drummer is]. Zijn drumstel stond niet bij mij op het kleine flatje waar we met zijn tweetjes woonden [flatjes zijn ook de reden waarom hij uiteindelijk gitaar is gaan spelen ... u begrijpt het wel ... drummen ... flat]. Maar dat verhinderde niet dat hij alles aangreep om te kunnen spelen [zie foto]. Zijn favoriete oefenmuziek was het nummer Desire van U2.
Gisteren zag ik een coverband het nummer Desire spelen. En kijkend naar de drummer moest ik zo ontzettend aan kleine Thijs denken!
