Oeps
Alweer een week voorbij.
Tijd vliegt en naarmate je ouder wordt lijkt het helemaal wel alsof de dagen door je vingers glippen.
Het was vorige week de laatste week voordat de vakanties hier in Noord begonnen. Dus altijd even nog wat drukker dan normaal omdat degenen die de koffers pakken in de stress schieten wanneer hun lijstjes nog niet afgewerkt zijn. Maar goed ... ze zijn weg en de rust is nedergedaald op het Houtplein.
Onze ICT-afdeling is ruim anderhalf jaar geleden geoutsourced [in goed Nederlands] en dat betekent dat ze zo onderhand de systemen en de hardware van hun eigen hand en merk willen zien binnen onze muren. De 'uitrol' daarvan is in het eerste vakantieweekend gestart. En dat houdt dan weer in dat iedere aanwezige [dure of minder dure] ambtenaar vandaag zo'n twee uur [als het goed ging] of vier uur [als het niet zo goed ging] bezig was met opnieuw in te loggen en alle software binnen te halen. En echte pech hadden degenen waarbij het helemaal niet ging; zij moesten een computer in het gebouw vinden die nog niet aan de converteerwoede ten prooi was gevallen.
Morgen ben ik aan de beurt. Dan wordt mijn Dell laptop omgewisseld voor een Fujitsu Siemens. Ben benieuwd tot welke categorie ik ga behoren.
Verder zo van alles en nog wat. Een hele leuke teamdag. Een ongelukje met mijn voet waardoor ik nog steeds mank loop. Een leuke ontmoeting op een terrasje met [ex]collega's. En Thijs nog even wat geholpen in zijn huisje. Wat niet echt opschiet, maar dat ligt niet aan mij.
O ja, en ook nog kaartjes besteld voor Bl?f. Ze komen weer naar Haarlem. Dat duurt nog even, maar dan is er wat om naar uit te kijken.
Niet geschikt voor mensen met hoogte-vrees!
KOK
Na een inspannende teamworkdag, ontspannend koken met elkaar.
Familiedag
Eind vorig jaar kwamen we voor het eerst bij elkaar: nichtjes en zusjes. Om een familiedag te organiseren. Omdat het al zo lang geleden was dat we elkaar op ??n plek ontmoetten.
Gisteren was het, na al dat georganiseer, dan eindelijk zo ver.
Van de 87 waren ruim 60 stamboom-lootjes aanwezig. De zon scheen af en toe, het regende niet en iedereen was nog in de veronderstelling dat Nederland Europees kampioen kon worden. We waren lekker buiten, lekker bezig en het was supergezellig.
En als het nieuwe organisatiecomit? zijn woord houdt, dan komt er volgend jaar weer een dag!
Alweer feest
Ik woon in zo'n wijk waar het de hele week door feest is: de ene dag oranje, de andere dag rood ....
Werk-bezoek
In deze tijd van het jaar is het erg leuk om de kust als werkgebied te hebben.
Oranje sms-je
Ze wisten niet zeker of het zou lukken, maar ik ontving zojuist het volgende sms-je uit Bern:
"Nou, ik zit in het stadion hoor! haha"
Snoepreisje
Morgen stapt hij weer eens op het vliegtuig in de bus voor zo'n leuk reisje. Naar Zwitserland dit keer. Want dan mag hij met zijn vriendjes van The Sheer mee als geluidstechnicus.
Ze spelen dinsdag bij Coen & Sander en woensdag in Fan Village.
Vrijdag komen ze weer terug. Dan issie net op tijd voor de Familiedag. Want die is zaterdag.
Bofkont, die zoon van me!
4-1 ... geloof ik
F13 ... of zo
Vandaag gingen we karten met een groep collega's. Dat had ik nog nooit eerder gedaan.
En dat was te merken aan mijn rondetijden ... ik was by far de langzaamste van het hele stel.
Al werden mijn rondetijden wel steeds sneller, die van mijn collega's werden dat ook.
Er zit dus geen Verstappen in mij.
Shit ... die carri?reswitch kan ik dus ook wel van mijn lijstje schrappen!
Wat een rust
Een groot voordeel van een EK wedstrijd van Nederland -behalve dat ik hem niet hoef te bekijken- is dat het stil is op straat. En wanneer je aan een doorgaande weg woont is dat gewoon opvallend. Die stilte ....
Dat wordt ruimschoots ingehaald na de wedstrijd met vuurwerk en toeterende auto's. Dat dan weer wel.
Ik ben niet helemaal onwetend hoor. Ik weet heus wel dat Nederland met 3-0 gewonnen heeft van wereldkampioen Itali?. Vrienden van mij noemen het "Het wonder van Bern". Van mij mag dat wonder nog wel even voortduren. Heerlijk die rust.
Luidruchtig
Mijn nichtje Tessa mocht dit jaar met haar zusje en ouders ook mee. In een lange colonne van zwaailichten en sirenes met andere [chronisch] zieke kinderen naar Artis dat speciaal voor hen was opengesteld en waar ze een ware VIP-behandeling kregen.
Ik krijg daar altijd een klein stukje van mee omdat het ziekenhuis bij mij aan de overkant ??n van de stops is. Nu ben ik wat zwaailichten en sirenes wel wat gewend met een ziekenhuis aan de overkant en de brandweer en de politie ook binnen een straal van een paar honderd meter ... maar dit is altijd .... veel van dat, zeg maar.
Another day at the office
Office is soms een rekbaar begrip ... maar de collega's blijven hetzelfde!
Pinkpop en de kwijl
Ik ben nog nooit in mijn leven naar Pinkpop geweest. En ik heb het ook nog nooit als een gemis ervaren. Maar toen ik dit voorjaar de aankondiging van de line-up zag, had ik wel zoiets van ....
Vanavond keek ik toch maar naar de compilatie van twee muziekdagen en ja, ... ik zag wat ik gemist heb en wat ik wel heel erg graag had willen zien. Teveel om nu even op te noemen. Shit. Nou vooruit, eentje dan.
Soms heb ik van die rare gedachten: ik zie een heleboel zangers achter een microfoon. Ze eten dat ding zowat op en zweten en spugen en kwijlen. iegggh ... Ik vraag me af, hebben ze allemaal hun eigen mic bij zich of kwijlen en eten ze in elkaars metalen bolletje?
