Nieva
Ja, en jij denkt natuurlijk dat ik een beetje laat ben met het posten van mijn sneeuwfoto's van twee maanden geleden.
Nee, echt niet dus.
Deze foto is vanmiddag gemaakt in de straat waar ik altijd logeer in Barcelona.
Waar het 20 graden was toen ik hem op 30 december voor de laatste keer beliep met mijn koffer.
Het dakterras waar ik vorig jaar om deze tijd heerijk in de zon mijn ontbijtje genoot.
Foto's uit Barcelona dus, waar ik Dondersteen net de kast mee op kreeg omdat zij en Peer er donderdag dachten van de zon te gaan genieten!
Mijn nichtje vertelde met net dat ze zich kan herinneren dat het 1964 was dat het eerder gebeurde. Once or twice in a lifetime dus!
Ach ja
Natuurlijk moest ik even gaan kijken. En het was net zo druk als 22 jaar geleden toen ik daar stond met een 3-jarige Thijs te wachten op Yvonne van Gennip die terugkwam uit Calgary met drie gouden plakken.
En nu waren het anderen waar iedereen op stond te wachten 
Voetbalplaatjes
Denk daar niet te licht over: voetbalplaatjes sparen is een serieuze zaak en dat wordt bij ons in de familie projectmatig aangepakt!
Testing 1 2 3
Superblij ben ik met mijn nieuwe camera!
Ruim 4 jaar heb ik ontzettend veel plezier gehad van mijn D50: ik heb er veel mee geleerd en gefotografeerd en ik ben de gulle gever daar nog altijd dankbaar voor.
En nu had ik eindelijk genoeg gespaard om zelf een aanschaf te doen [na veel wikken en wegen] en ik ben er heel gelukkig mee; gisteravond in het Patronaat schoot ik er de eerste serie popfoto's mee en de kwantiteit van foto's die er mee door kunnen is meteen al verdrievoudigd!
De overige foto's kun je hier eventueel bekijken.
I made a duck
"If it walks like a duck, quacks like a duck, looks like a duck, it must be a duck"
Een kreng van een handwerkjuf, metalen breinaalden, bolletje katoen en zweterige handjes: in de tweede klas van de lagere school heb ik het plezier in breien in ieder geval niet meegekregen. Vele tranen vergoot ik boven dat rode ribbellapje.
Gelukkig leerden mijn oma en moeder het me later wel met genoegen, geduld en liefde.
Vele handgebreide truien en vestjes kwamen er uit mijn handen, in de tijd dat het nog hip was om dat te doen.
Mijn oma breide graag sokken, ladingen, voor de hele familie [en die is groot, dat kan ik je wel vertellen]. Ik kan haar nog zo uittekenen, met die vijf naalden in haar beide handen ... tik, tik, tik ....
"Hoe moeilijk kan dat zijn?", dacht ik onlangs.
Het ziet er uit als een sok, het voelt aan als een sok, dus ik denk gewoon dat het me gelukt is een sok te breien.
- « Vorige Pagina
- 1
- 2
- 3
- …
- 231
- Volgende Pagina »
